ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
Ξεκινώντας την νέα μαθητική χρονιά(!), τα μέλη του εν
δυνάμει Anavryta Wine Club,
βρεθήκαμε την Πέμπτη 15-09-2016, στο νέο μαγαζί του Γιώργου Τσιλιγγίρη -ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ,
το ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ATHENS στο
κέντρο της Αθήνας, εκεί που παλιότερα ήταν το CELLIER BISTRAUX και ακόμη παλιότερα
το ιστορικό μαγαζί-ουζερί του ΑΠΟΤΣΟΥ, στη στοά της Πανεπιστημίου 10. Το νέο
μαγαζί του ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ, κρατάει την παράδοση της κρεατοφαγίας του ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ BQ, περισσότερο προσαρμοσμένη
όμως, στη κατεύθυνση του wine bar.
Δηλαδή αφενός το φαγητό έχει μια μετρημένη ποικιλία πιάτων και μεζέδων , στην
γνωστή ποιότητα του εστιατορίου, αλλά κυρίως έχει μεγαλώσει σημαντικά η κάβα
του εστιατορίου. Έτσι περιλαμβάνει πέρα από τα Νοτιοαφρικάνικα (εισαγωγής του
ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ) και λοιπά εισαγόμενα κρασιά (σημαντική η γκάμα από Νέα Ζηλανδία),
μεγάλη και ψαγμένη ποικιλία από Ελληνικά κρασιά. Το ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ATHENS, επιθυμεί λοιπόν να φέρει κοντά
στο κοινό της Αθήνας, την ποιότητα φαγητού, που κουβαλάει η παράδοση του
ΤΗΛΕΜΑΧΟΥ, προβάλλοντας όμως την σχέση του με το ποιοτικό κρασί.
Παρόντες λοιπόν βρεθήκαμε (εκτός από μένα) οι κλασικοί πλέον
Νίκος (Σιδηρόπουλος), Τάσος (Κουσάκης), Χρήστος
(Βαζούρας) και Μίνως (Ελευθερίου). Τελευταία προσθήκη – αποκάλυψη ο
Σάκης (Διακουμόπουλος). Πνευματικά μαζί μας ήταν και ο Άκης (Μεγάλου), που
τελευταία στιγμή, μπλόκαρε σε επαγγελματική υποχρέωση.
Το σύνηθες ερώτημα που τίθεται στις εξόδους είναι : πάμε
κάπου φτηνά ή κάπου ακριβότερα, αλλά ποιοτικότερα; Σε παλιότερες εποχές, το
ερώτημα είχε προφανή απάντηση. Τώρα όμως παρότι γενικά είμαι σαφώς υπέρ της
δεύτερης επιλογής, ψάχνουμε τις ευκαιρίες. Δηλαδή καλής ποιότητας φαγητό και
κρασί σε λογική τιμή. Υπάρχει βέβαια και η πρόταση να μειώσουμε τις εξόδους,
ώστε όταν βγούμε, αυτή η έξοδος να αξίζει. Δηλαδή σχηματικά, με κόστος διπλάσιο
της φτηνής επιλογής να βγούμε μία φορά αντί δύο. Αυτό εμένα με βρίσκει σύμφωνο.
Αντί να πίνω νερωμένα ξυδόκρασα (γεμάτα
θειώδη), προτηγανισμένες πατάτες και άλλα κατεψυγμένα ετοιματζίδικα φαγητά,
λευκό τυρί αντί φέτα και να έχω καούρες και πονοκέφαλο την άλλη μέρα με 20€ το
άτομο, προτιμώ λιγότερες εξόδους με καλύτερη ποιότητα. Νομίζω σε αυτό κανείς
δεν διαφωνεί. Το θέμα είναι, μέχρι τι είναι διατεθειμένος κάποιος να πληρώσει,
και αν αυτό που πληρώνει αξίζει τη διαφορά. Και τελικά το φαγητό (και μαζί το
κρασί) είναι ΑΝΑΓΚΗ ή ΑΠΟΛΑΥΣΗ;
Σε αυτό λοιπόν το ερώτημα πήγαμε να απαντήσουμε και να
πειραματιστούμε στον ΤΗΛΕΜΑΧΟ ATHENS.
Βρεθήκαμε λοιπόν στο νέο μαγαζί, καθίσαμε σε ένα περίοπτο
τραπέζι και περιμέναμε. Δοκιμάσαμε λοιπόν εξαιρετικής ποιότητας αλλαντικά
(προσούτο αρνιού, αποξηραμένη ράχη βοδινού, γλώσσα καπνιστή μοσχαρίσια, καβουρμά βουβαλίσιο κλπ.) αλλά
και ποιοτικά κρέατα (καρπάτσιο - ωμό φιλέτο μοσχαριού, σιδηρόδρομο – πλευρά
μοσχαριού μαγειρευτά, T-bone steak βοδινό
καλα σιτεμένο και ψημένο medium rare
– στο οποίο παρεμπιπτόντως ο Χρήστος έκανε μικρογλυπτική – κοπή καθαρισμό με laser!). Κλείσαμε με ελληνικά
τυριά μικρής παραγωγής και γλυκά.
Από κρασιά (παρότι ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ έχει πολύ προσεγμένο και
επιλεγμένο κατάλογο ελληνικών κρασιών), προτιμήσαμε να δοκιμάσουμε τα κρασιά
που εισάγει ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ και είναι δύσκολο να τα δοκιμάσουμε κάπου αλλού ή να τα
βρούμε σε κάβες. Την επόμενη φορά θα προτιμήσουμε ελληνικά! Έτσι ξεκινήσαμε με
ένα Saxenburg chardonnay (Νοτιοαφρικάνικο, μάλλον 2013,
γεμάτο στρογγυλό), ακολούθησε ένα Waipara Pinot Noir (Νεοζηλανδέζικο,
δεν θυμάμαι χρονιά, πολύ φρουτώδες), μετά ένα
Solms Delta Africana Shiraz
2011 (Νοτιοαφρικάνικο υψηλόβαθμο, με έντονη γλύκα και καλοδομημένες τανίνες) και κλείσαμε με ένα Kanonkop Pinotage 2009 (Νοτιοαφρικάνικη
ευχάριστη έκπληξη από τον κλώνο-διαστάυρωση του pinot noir). Ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ μας κέρασε
μαζί με τα γλυκά, ένα ποτήρι ροζέ ημίξηρο μοσχάτο. Όλα σερβιρίστηκαν άψογα (το Solms Delta Africana Shiraz 2011 και το Kanonkop Pinotage 2009 μεταγγίστηκαν
και σε καράφα) σε ξεχωριστά καθαρά ποτήρια. Ήπιαμε δηλαδή 2 εμφιαλωμένα κρασιά
ανά 3 άτομα (χωρίς το κέρασμα του επιδόρπιου), με μέσο όρο 40 €, ανά μπουκάλι.
Και μετά ήρθε ο λογαριασμός …… Προσγειωθήκαμε στην
πραγματικότητα!! Η ποιότητα έχει το κόστος της
Τέλος πάντων. Είναι γεγονός ότι ήτανε όλα άψογα και ποιοτικά. Θα μπορούσε
όμως να ήταν, το φαγητό τουλάχιστον λίγο φτηνότερο και τα ορεκτικά περισσότερα
σε ποσότητα (θα γλυτώναμε ενδεχομένως κάποια πιάτα), ώστε και ο λογαριασμός να
ήταν μικρότερος και να είμαστε όλοι
ευχαριστημένοι. Να σημειώσουμε ότι η κρεατοφαγία σε συνδυασμό με το κρασί είναι
εύπεπτη και τι πιθανότερο είναι μετά από 3 ώρες να μην έχεις χορτάσει. Στο ερώτημα που είχε τεθεί (το φαγητό (και
μαζί το κρασί) είναι ΑΝΑΓΚΗ ή ΑΠΟΛΑΥΣΗ; ) η απάντηση είναι μία : ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ!!.
Γιαυτό πρέπει να τρώμε και καλά και σε καλή τιμή!!
Και φτάνουμε λοιπόν στο επόμενο κρίσιμο ερώτημα (κάτι που
ψιθυρίζαμε στο τέλος):
Μήπως :
1.
πρέπει να πάρουμε μια ψησταριά γκαζιού;
2.
να πάμε σε ψαγμένα delicatessen και
στον χασάπη μας, να πάρουμε αλλαντικά, τυριά και T-bone steak, κομμένα όπως το θέλουμε (ακόμη να παραγγείλουμε και σε
ψησταριά παϊδάκια – γλυτώνοντας έτσι τη ψησταριά) ;
3.
να πάρουμε μια 12άδα καλά ποτήρια;
4.
να αγοράσουμε ή να φέρουμε από τα απόθεμα μας,
τα κρασιά που θέλουμε ;
5.
Να πάμε να αράξουμε κάπου – π.χ. έξω από το Ανατολικό ;
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΘΑ ΔΟΘΕΊ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ.
ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ!!
ΔΒ





Προσφέρουμε τα προσωπικά δάνεια και επενδύσεις για να καλύψουν τις ανάγκες και τις απαιτήσεις σας, παρέχουμε επίσης υπηρεσίες τα δάνεια εξασφαλισμένα και ακάλυπά ενοποίηση χρέους, απροσδόκητος έξοδα ή εγχώριες βελτιώσεις επιχειρήσεων, έργα και πολλά άλλα. Η εξυπηρέτηση είναι φθηνές και προσιτές σε ένα ετήσιο ποσοστό 4%. Θα σας στείλουμε περισσότερες πληροφορίες μόλις λάβουμε το αίτημά σας για την πίστωση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια περισσότερες πληροφορίες lucastrid123@gmail.com